Het lijden van Christus

De Heer wiens goddelijke natuur niet overeenkomt met pijn, heeft voor Zichzelf een menselijke natuur aangenomen, gelijk aan onze menselijke natuur, Hij heeft pijn ondergaan voor ons om ons te bevrijden van pijn.
De Nederige, de Zachtaardige heeft Zichzelf overgegeven aan de hooghartige mensen en deze wrede personen hebben hem met minachting behandeld… Hij heeft Zijn rug overgegeven aan wie sloegen, Zijn wangen aan wie Hem de baard wilde uittrekken. (Jesaja 50:6) Hij liet Zijn wangen over aan wie Hem sloeg, Hij wendde Zijn gezicht niet af van degenen die erop spuugden! Hij verdroeg dit alles omwille van de zwakke mens die van stof is, de mens die zonder de barmhartigheid van God zou verdwijnen en verloren zou gaan…

Hij werd ten onrechte beschuldigd, maar Hij verdedigde Zichzelf niet. Had Hij dit wel gedaan dan kon Hij elke beschuldiging weerleggen en zou Hij Zijn onschuld bewijzen, maar Hij koos ervoor om de veroordeling te dragen in onze plaats, om onze schuld te dragen opdat wij bevrijd zouden zijn. Hij verkoos een veroordeling tot de dood opdat wij zouden leven.

Hij verdedigde Zichzelf niet omdat Hij vlees geworden is om Zichzelf op te offeren opdat de goddelijke gerechtigheid zou worden voldaan voor onze zonden. Onze zonden hadden namelijk geen verdediging nodig, maar een verlossing. Zij hadden een offer nodig dat voor hen zou sterven, zij hadden boetedoening nodig in de vorm van een onschuldige geest die zou sterven in de plaats van een zondige geest. Een ziel die in de plaats van een andere ziel zou worden genomen. 
De enige verdediging die Hij heeft gedaan was dat Hij de prijs heeft betaald voor de zonde. Hij gaf daarom Zijn zuiver bloed dat zou vloeien voor de vergeving van de zonden van velen. Zo ruikt de Vader de geur van goedkeuring van dit offer en zegt Hij aan de mensen: “wanneer Ik het bloed zie, dan ga Ik u voorbij.” (Exodus 12:13)

De verdediging die Jezus voert is niet voor hem, maar voor ons. Het is geen mondelinge verdediging, maar een verdediging met daad en waarheid door de voldoening aan de goddelijke gerechtigheid.. door voor ons te sterven.. 
In de tuin van Gethsemane bereidde Christus zich voor om de zonden van de wereld te dragen. Voor hem bevonden zich al de zonden van de mensheid die doorheen de eeuwen zijn begaan, verschrikkelijk en bezoedeld.. zij waren als een beker vol bitterheid. De Heer zei: “Mijn ziel is zeer bedroefd, tot stervens toe” (Mattheüs 26:38) Hij was bedroefd voor de mensheid die tot dit laag niveau is gekomen en zodoende de goddelijke beeltenis heeft verloren naar wiens gelijkenis zij was geschapen.

Wonderbaar is het hoe God die de bron is van alle vertroosting en blijdschap, zegt: “Mijn ziel is zeer bedroefd, tot stervens toe”.. De reden daarvoor is het feit dat Hij voor zich de verschrikkelijke beelden zag van de zonden der mensheid, de zichtbare en de onzichtbare, de beelden van al hun ideeën en gevoelens, beelden van hun lust naar de zonde .. Hoe kan de Allerheiligste Heer zich buigen om al deze onreinheden te dragen?! “Mijn Vader, indien deze beker niet kan voorbijgaan, tenzij dan dat Ik die drinke, uw wil geschiede!” (Mattheüs 26:42)

Een goed mens zou al afkeurend staan ten opzicht van het beeld van de vuile zonde, hoeveel te meer zal de Heilige, vol Heiligheid, een afkeur hebben wanneer hij alle zonden van de mensheid bekijkt?! Waarna Hij de zonden draagt als zondaar, in de plaats van alle zondaars om voor ons te sterven.. Hij verdraagt de woede van de Vader en Zijn straffen..

Het lijden van Christus
De pijn die Jezus heeft doorstaan was niet enkel van lichamelijke aard, maar ook van spirituele aard.. 
De lichamelijke pijnen ontstonden door de geseling, de doornen, de spijkers en de kruisiging, maar ook door de slagen en het dragen van het kruis en het vallen eronder, ook de pijn die Hij onderweg heeft moeten doorgaan en de dorst die Hij had etc. Maar er was nog andere pijn van een andere soort, deze heeft Hij beschreven toen Hij zei: “Mijn ziel is zeer bedroefd, tot stervens toe” De pijn omwille van de bedroefdheid wegens de gevallen mensheid, de pijn de Hij heeft moeten ondergaan omdat de mensen hem hebben bedrogen en verlaten in wreedheid. Hij had ook pijn omwille van het bedrogen volk dat in onwetendheid riep: “Kruisig hem, kruisig hem”. Waarlijk, zij wisten niet wat zij deden.

Laat ons ook de pijn van Christus omwille van Zijn discipelen die zich door angst en twijfel lieten overmannen niet vergeten, die angst deed hen vluchten en zich verstoppen.. Dit alles terwijl de Heer in de tuin was, wetende dat “Zijn ure gekomen was” (Joh 13:1) “alles wetende, wat over Hem komen zou” (Joh 18:4) en Hij streed totdat de zweetdruppels op Zijn aangezicht als bloeddruppels werden. Toch heeft Hij de pers alleen getreden. (Jes 63:3) Zelfs Zijn discipelen verlieten hem op dit moeilijk moment, zij slaagden er niet in om één uur met Hem wakker te blijven hoewel Hij het hen al drie keer had gevraagd toen Hij zei: “Waakt en bidt, dat gij niet in verzoeking komt” (Matt 26:41)

Ik wil dat jullie waken, niet voor mij, maar voor jullie eigen bestwil. Blijf wakker, niet om Mij te steunen tijdens Mijn moeilijke tijden, maar opdat jullie niet zouden vallen voor verleidingen. Mijn vijand is namelijk dichterbij gekomen, de duisternis is met al haar macht onderweg en de duivel is vastbesloten jullie te verslaan. (Luk 22:31) De duivel wil niet enkel de Herder slaan, maar hij wil dat de kudde verdwijnt. (Matt 26:31) Blijf wakker, Petrus, vooraleer de haan kraait. Waak samen met de Heer en strijd in jouw gebed opdat je beschermd zou zijn. Misschien, Petrus, had je niet gezondigd indien je was wakker gebleven..! Maar het slaperige oog ziet het komende gevaar niet en bereidt zich er niet op voor.

De persoon die zei: “Ik geef mijn leven op voor Jou.. Ik ben bereid voor Jou te sterven als het zover zou komen” kon niet waken met Hem? Zelfs geen uur? Maar als je niet waakt met Hem, hoe zou je dan sterven voor Hem? Pas dus op en bereid je voor.. Hoe erg is het wanneer de bekoring komt naar de mensen om hen al slapend te vinden, hun ogen slaperig! Daarom had de Heer pijn omwille van Zijn discipelen.. Als jullie niet kunnen wakker blijven, slaap dan maar en rust. Ik zal wel wakker blijven in jullie plaats, Ik slaap namelijk niet zoals jullie, maar blijf waken voor jullie redding.

De Heer Christus droeg Zijn lichamelijke pijn, Zijn spirituele pijn, de pijn van de mensen en al hun menselijke zonden. De zonde was het zwaarste wat de Heer voor ons moest dragen.  “Wij allen dwaalden als schapen, wij wendden ons ieder naar zijn eigen weg, maar de Heer heeft ons aller ongerechtigheid op hem doen neerkomen.” (Jes 53:6) Het is door deze zonden dat Hij uiting gaf aan de grootste pijn die Hij heeft doorstaan toen Hij aan de Vader zei: “Waarom hebt U mij verlaten?” De Vader heeft hem overgelaten aan de gerechtigheid opdat Hij de straf voor de zonden van de gehele mensheid sinds Adam zou dragen.

Als bekering een reden voor vreugde is in de hemel, wat is dan het gevolg van zonde? Zonde veroorzaakt droefenis in het hart van God omwille van de zondaar, hoe groot zou de droefenis van Christus dus zijn omwille van de zonden van de gehele mensheid? Hopelijk verduidelijkt dit het grimmige beeld dat Christus voor zich had toen Hij al de zonden droeg in de plaats van de gehele mensheid. Tussen de vele zonden die de Heer droeg, bevonden zich onze persoonlijke zonden. Elke zonde van elk van ons was een druppel van bitterheid die in de beker werd gegoten die Christus moest drinken. Als de Heer onze zonden niet had gedragen om ze met Zijn bloed weg te vegen, dan was het onmogelijk geweest om ons te vergeven.
Wij hebben de Heer dus pijn gedaan en een deel van die pijn heeft Hij op Goede Vrijdag doorstaan. Daarom is het niet vreemd om bij elke zonde die je begaat te zeggen: “Tegen U, U alleen heb ik gezondigd en gedaan wat kwaad is in Uw ogen.”

Als wij tegen U hebben gezondigd, O Heer, sta dan niet toe dat wij U nog eens zouden pijn doen, laat het niet toe dat wij bittere druppels aan Uw bekers toevoegen. Ontzondig ons met hysop, dan zijn wij rein, was ons, dan zijn wij witter dan sneeuw. Moge Uw vreugde voor onze verlossing groter zijn dan Uw pijn omwille van onze zonden.